Υποθεση Παλαιοκωστα

Τους εφυγε ο Παλαιοκωστας. Εφυγε παλι, με τον ιδιο τροπο, απο την ιδια φυλακη "υψιστης ασφαλειας".

Πεταξε...

Μαζι με τον Παλαιοκωστα πεταξαν και τα γελια του κρατους. Οχι λογο του ιδιου του Παλαιοκωστα. Αλλα λογο των ευχων που συνοδευουν την πτηση του. Λογο των ευχων εκατονταδων χιλιαδων που συνοδευουν τη φυγη του απο τα κελια τους.

Τρεμουν στην ιδεα του θαυμασμου και της γοητειας που ασκει ενας ποινικος κακοποιος σε ενα λαο που δεν εχει πια προτυπα και ψαχνει εναγωνιως δεξια και αριστερα να τα βρει.

Τρεμουν στην αναποφευκτη συγκριση των εγκληματων τους με τα δικα του. Γνωριζουν πως αυτος που ληστευει τραπεζες και δινει ενα μερος των κλοπιμαιων στο λαο ειναι καλυτερος στα ματια του κοσμου απο τις τραπεζες που του περνουν το σπιτι.

Τρεμουν γιατι γνωριζουν πως οταν ο λαος θαυμαζει τον εχθρο τους τοτε τους μισει.

Τρεμουν γιατι γνωριζουν πως καθε βραχος, καθε σπιτι, καθε σταυλος θα τον κρυψουν.

Τρεμουν γιατι γνωριζουν πως οποιος μαρτυρησει το κρυσφηγετο του πρεπει πρωτα να ξεπερασει το φοβο οχι του Παλαιοκωστα, αλλα του στιγματισμου του ως ρουφιανου.
Και ρουφιανος ειναι παντα αυτος που λειτουργει εις βαρος του κοινου περι δικαιου αισθηματος.

Η υποθεση Παλαιοκωστα ειναι περιπτωση "Ρομπεν των δασων". Και ο λογος της υπαρξης ενος Ρομπεν δεν εχει να κανει ποτε με τον ιδιο αλλα με τους κυβερνητες.

Ντροπη...

Ποσο Αμερικανοι ειμαστε σε αυτη τη χωρα;

Πως γινεται μεσα σε δυο μηνες να εχουν ξεχαστει τα παντα;

Δυο χιλιαδες ατομα ειχε η πορεια σημερα, ισως και λιγοτερους.

Επιστροφη στην "κανονικοτητα" και επισημα λοιπον. Και ας βρισκονται στη φυλακη συμπολιτες μας. Ανθρωποι που το Δεκεμβρη μας βοηθησαν τραβοντας μας απο τα χερια των μπατσων, δινοντας μας maalox, κλοτσωντας τα δακρυγονα που επεφταν γυρω μας. Ανθρωποι που γνωριζουμε πολυ καλα οτι ειναι θυματα αυτου του κρατους εναντια στο οποιο ξεσηκωθηκαμε. Παρ'ολα αυτα δυο χιλιαδες και αν...

Αλλαξε μηπως κατι; Επαψε η κρατικη βια; Σταματησε το φαγοποτι της δημοσιας περιουσιας; Εξαφανιστηκαν οι αστεγοι; Χαρισαν τα χρεη οι τραπεζες; Συνελαβαν ολους τους ναρκεμπορους; Μοιρασε η εκκλησια τα πλουτη της στους φτωχους; Αυξηθηκαν οι δαπανες για την παιδεια; Κοπηκαν τα ρατζα απο τα νοσοκομεια;

Τι συνεβη;

Εχει εκπτωσεις και πηγαμε για ψωνια; Συνεχιζουμε τον αγωνα ακουγοντας ανταρτικα πλαι στη πισινα; Ειπαμε να παμε γηπεδο; Φοβηθηκαμε; Βαρεθηκαμε; Μηπως υποταχθηκαμε στη μοιρα μας; Γιορταζουμε σαν χοντροκωλοι μικροαστοι το πανυγηρακι του Αγ. Βαλεντινου;

Την επομενη φορα που θα μας ανεβει το αιμα στο κεφαλι ενω βρισκοματε μπροστα απο το κισε μιας δημοσιας υπηρεσιας. Οταν θα παμε στο στρατο και θα βλεπουμε διασκεδαστες και γιους πολιτικαντιδων να ξινουν τ'αχαμνα τους στην μηνιαια θητεια τους. Οταν ενας δικος μας ανθρωπος κινδυνευει να πεθανει και το ΕΚΑΒ δε θα ερχεται. Οταν η τραπεζα θα μας παιρνει το σπιτι. Οταν καει το δασος και μετα απο ενα χρονο ξεφυτρωσουν πανω στα αποκαιδια του μεζονετες. Οταν ο επομενος υπουργος κλεψει και παραγραφει το εγκλημα του.
Οταν δολοφονηθει ο επομενος Αλεξανδρος...

Τοτε θα θυμηθουμε ισως πως μεχρι αυτο το μπορντελο να γινει χωρα η θεση μας ειναι στο δρομο και η φωνη μας πρεπει να φτανει μεχρι τα κελια του κρατους.

Ειμαστε αξιοι της μοιρας μας. Ντροπη μας...

Δεξια και Αριστερα ιδια ειναι τα αφεντικα

Τα κρατη ανα τους αιωνες κυριαρχησαν πανω στους λαους για λογαριασμο ολιγων αρχοντων. Με ελαχιστες εξαιρεσεις απο το Μεσαιωνα μεχρι σημερα (πριν απο αυτον υπαρχουν αρκετα παραδειγματα) σε πολυ λιγα σημεια του πλανητη οι ανθρωπινες κοινοτητες ειχαν την ελευθερια να αυτοοργανοθουν κατα το δοκουν. Και οπου υπηρχε αυτη η συνθηκη συνηθως εμφανιζοταν καποιος δυτικος στρατος ή στολος να την ανατρεψει.

Τον 20ο αιωνα δυο ηταν οι κυριαρχες ιδεολογιες μεσω των οποιων οι ελαχιστοτατοι επιβαλονταν στους πολλους (σχεδον στο συνολο). Ο καπιταλισμος και ο κομμουνισμος. Ανεξαρτητα απο το τι επαγγελονται οι θεωρητικοι των δυο οικονομικων συστηματων (πολιτευματα δεν ειναι σιγουρα) η εφαρμογη τους απεδειξε πως μονο σκοπο ειχαν την υποδουλωση των ανθρωπων.

Στο μεν καπιταλισμο, κυριαρχουσε ο νομος της ελευθερης αγορας. Η λογικη της οποιας λεει πως εαν δωσεις κινητρα για πλουτισμο στον καθενα θα ειναι σε θεση να προσφερει, παραγοντας προιοντα και υπηρεσιες. Επιπλεον η ζητηση για προιοντα και υπηρεσιες εκ των πραγματων συνεχως αυξανεται οποτε και η παραγωγη αυξανετα αρα και ο πλουτος αλλα και οι ιδεες για νεες τεχνολογιες και προιοντα αυξανονται επισης. Κατα συνεπεια οποτε η κοινωνια εχει ελλειμα απο κατι καποιος θα βρισκεται να προσφερει τη λυση επειδη μεσω αυτης θα βγαλει χρηματα και ετσι ολοι θα ειμαστε ικανοποιημενοι στο τελος. Καλο ακουγεται...Ειναι ομως;

Οποιος εχει παιξει monopoly ξερει πως δεν ειναι ετσι.

Στην αρχη ολοι εχουν τα ιδια και ολοι ελπιζουν. Ελπιζουν σε τι ομως; Ελπιζουν πως θα οδηγησουν τους υπολοιπους στην εξαφανιση. Γιατι μονο ετσι κερδιζεις στη monopoly.
Τη στιγμη που θα ξεφυγει καποιος και ενω ειχε πανω κατω τα ιδια με τους υπολοιπους ξαφνικα οχι μονο εχει περισσοτερα απο τους συμπαικτες του αλλα επιπλεον αυτοι ειναι αναγκασμενοι να τον τροφοδοτησουν με περισσοτερο χρημα. Ετσι αυτος γινεται ακομα ποιο ισχυρος και επιπλεον αυξανονται οι πιθανοτητες ωστε οι συμπαικτες του να πεσουν πανω στα σπιτια, τα ξενοδοχεια και τα αεροδρομια του. Απο ενα σημειο και περα οι παικτες παριες ελπιζουν να περασουν απο την αφετηρια μπας και παρουν το ΕΚΑΣ, τη συνταξη, το μισθο ή ευελπιστουν σε μια καρτα εντολης ή αποφασης (λαχειο, απαλοτριωση γης για αεροδρομιο, πετρελαιο στο χωραφι τους, ενα καλο γαμο για τη κορη τους...) που θα τους κρατησει ζωντανους και σε καποιες σπανιες περιπτωσεις θα ανατρεψει τα παντα. Καποιοι αλλοι παλι προσπαθουν να κλεψουν και ισως ετσι καταφερουν να ανατρεψουν την ανισορροπια προκειμενου στο τελος να φερουν τη δικη τους. Οπως και να 'χει ομως στο τελος ενας τα καταφερνει οι υπολοιποι πανε στον πατο.

Στον καπιταλισμο οι πλυθησμοι εχουν τη δυνατοτητα να εργαστουν ελευθερα οπου επιθυμουν, να χρησιμοποιησουν την περιουσια τους οπως τους κανει κεφι, να μετακινηθουν και να ζησουν οπου θελουν και τελος να εκφρασουν ελευθερα τις αποψεις τους. Βεβαια αυτα σε καμια περιπτωση δεν ισχυσαν ποτε απολυτα στην οποια καπιταλιστικη κοινωνια. Καθως καποιοι εχουν ξεχωρισει απο τους υπολοιπους. Αναμεσα δε στους υπολοιπους ειναι και ο δικαστης που δε βγαζει τοσα ωστε να γινει σαν αυτον που εχει ξεχωρισει. Ειναι και ο βουλευτης που προκειμενου να γινει γνωστος πρεπει να εισακουστει μεσω των ΜΜΕ που τα ελεγχει ποιος;

Μα ποιος αλλος περα απο τον Mr. Monopoly.

Αυτος ειναι ο καπιταλισμος μια οδος προς το μονοπωλιο μια οδος δηλαδη προς τον αυταρχισμο της μονοκρατοριας.

Κομμουνισμος. Εδω τα πραγματα ειναι πιο απλα. Στον κομμουνισμο ισχυει υποτιθεται η λογικη της κοινοκτημοσυνης. Ολα ανηκουν σε ολους καθως ολα ανηκουν στο κρατος. Οπου κρατος ειναι το συνολο του πληθυσμου. Εδω δε χρειαζονται παιχνιδια και ανταγωνισμοι οπως στη monopoly. Ο λογος; Πολυ απλα ο μοναρχης υπαρχει εξ'αρχης. Ενα πολιτικ μπιρο και απο κατω η εργατικη ταξη. Αυτα...

Η πυραμιδα στο κομμουνισμο ειναι ξεκαθαρη εξ αρχης. Εισαι εναντια στο συστημα; Θα μπεις στο ψυχιατρειο (οχι φυλακη). Ψυχιατρειο, καθως το δογμα και το "αλαθητο" του κομματος μονο ενας τρελος μπορει να τα αμφισβητησει. Πως εκαιγε ο παπας στο Μεσαιωνα; Ετσι ακριβως ειναι και τα κελια του ψυχιατρειου.

Βεβαια ο καθενας εχει το σπιτι του, το αυτοκινητο του, ενα αξιοπρεπες εισοδημα χρονο για διαβασμα, καποιο μουσικο οργανο κλπ. Οτι δηλαδη χρειαζεται ενας μικροαστος. Εισαι μεσα στο κουτακι σου, σου λενε τι να κανεις, δεν αντιδρας και ολα καλα. Τωρα βεβαια εαν εξαφανιστει η κορη σου ή η γυναικα σου και βρεθει στο εξοχικο ενος μελους του κομματος χωρις τη θεληση της, δεν εγινε δα και τιποτα. Εαν επισης παρεις μερος σε καποιο πειραμα βιοχημικου πολεμου χωρις να το γνωριζεις τι να κανουμε το κοινο καλο αυτο επιτασει.

Βεβαια τα παραπανω λιγο πολυ υπαρχουν και στις καπιταλιστικες κοινωνιες. Η διαφορα ειναι πως ο μικροαστισμος ειναι ονειρο ζωης οταν καποιος δεν εχει ουτε να φαει στο χωριο του. Οποτε οταν πλεον εχει καταφερει να ζησει σαν τη διαφημηση που εβλεπε στην τηλεοραση ειναι πολυ κουρασμενος και κυριως πολυ χρεωμενος στις τραπεζες για να αντιδρασει. Και τοτε καταληγει στα φαρμακα και τρελαινεται κανονικα. Οποτε παλι ψυχιατρειο...

Καπως ετσι κυλησε ο 20ος αιωνας. Με τους πληθυσμους των δυο πλευρων να φανταζονται πως θα ηταν η ζωη περα απο τα συνορα. Οταν πια ενωθηκαν στις αρχες του '90. Οι μεν απο δω καταλαβαν τι παραμυθι ετρωγαν τοσα χρονια, οι δε εξ ανατολων ειδαν πως ειναι να εισαι σκλαβος στον κοσμο των ταινιων του Hollywood.

Και αφου ο καπιταλισμος εφτασε σε ολες τις εσχατιες της υδρογειου εκ των πραγματων αρχισε να τριζει συθεμελα. Ο λογος πολυ απλος. Ο πλουτος συγκεντρωθηκε σε ελαχιστους "παικτες" και οι υπολοιποι δεν μπορουν να ειναι παραγωγικοι καθως δεν εχουν κινητρα και δε βλεπουν φως στην ακρη του τουνελ. Οι τελευταιες αποπειρες των κυβερνησεων να "ριξουν" χρημα στην αγορα (ψευτικο δηλαδη αλλα αυτο ειναι ενα αλλο κεφαλαιο) δεν απεδωσαν και ουτε προκειται να αποδωσουν τιποτα.

Οποτε ηρθε η ωρα για κατι αλλο. Δεν ειναι ακριβως καινουργιο. Θα εχει λιγο απο το κιτς του καπιταλισμου και την "κοινοκτημοσυνη" του κομμουνισμου.

Το "Νεο συστημα" θα υποσχεται τροφη και στεγη για ολους. Θα περασει ως επανιδρυση του καπιταλισμου ή ως ενας καπιταλισμος με σοσιαλιστικα στοιχεια. Θα μας πουνε τελοσπαντων διαφορες μπουρδολογιες. Ετσι ωστε να το ζητησουμε εμεις οι ιδιοι. Αυτοι που θα το φερουν ομως δε διαφερουν σε τιποτα απο αυτους που κυριαρχησαν σε ανατολη και δυση πανω στους λαους δινοντας τους απατηλες ελπιδες για νεες εποχες και νεες ταξεις πραγματων.

Ο δρόμος της Εκκλησίας

Ο π. Προκόπιος βιώνει τα δρώμενα στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα τα τελευταία 17 χρόνια ως ιερέας στον ομώνυμο ιερό ναό. Τα μάτια του έχουν δει τη γειτονιά να αλλάζει από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, να γίνεται ένα μωσαϊκό φυλών με την έλευση και εγκατάσταση μεταναστών, πρώτα Αλβανών. Μετά ακολούθησαν Πολωνοί, Ρώσοι, Βούλγαροι, Κινέζοι και πιο πρόσφατα μετανάστες από το Μπανγκλαντές, Πακιστανοί και –κυρίως– Αφγανοί. Ναι, έχει δεχθεί παράπονα από ενορίτες γι’ αυτήν την πανσπερμία, για ανάρμοστες συμπεριφορές, ο π. Προκόπιος αφουγκράζεται τον φόβο και την αγωνία όλων. Ωστόσο, όπως λέει στην «Κ», στηρίζει τους μετανάστες στον αγώνα τους να επιβιώσουν, αφού «αυτός είναι ο δρόμος της Εκκλησίας». Μάλιστα, ο ίδιος αρνήθηκε να «ηγηθεί» στη διαδήλωση που πραγματοποίησαν πρόσφατα κάτοικοι (και μη) του Αγ. Παντελεήμονα για την υποβάθμιση της περιοχής από την ασφυκτική παρουσία μεταναστών. «Δεχθήκαμε απειλές και εκβιασμούς. Με έπαιρναν τηλέφωνο και απειλούσαν ότι θα μαζέψουν υπογραφές να με διώξουν από την ενορία. Τους είπα “διώξτε με”, αλλά δεν μπορώ να φερθώ διαφορετικά, έτσι δίδασκε ο Χριστός. Για μένα δεν είναι ξένοι, είναι άνθρωποι», λέει στην «Κ» με μειλίχιο ύφος. «Δεν κατηγορώ τους κατοίκους για την αγανάκτησή τους, κανείς δεν θέλει να ζει μέσα στην υποβάθμιση. Ωστόσο, δεν μπορούσα να συνταχθώ στη διαμαρτυρία τους γιατί δεν έπρεπε να γίνει έτσι, μπροστά σε αυτούς τους ανθρώπους. Υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να λυθούν, αλλά χωρίς αυτοί οι άνθρωποι να σκεφτούν ότι δεν τους θέλουμε ή δεν τους συμπαθούμε». Σύμφωνα με τον πατέρα Προκόπιο, μετά τη διαδήλωση της 24ης Νοεμβρίου, πολλοί από τους Αφγανούς εξαφανίστηκαν από την περιοχή, ενώ κάποιοι από αυτούς έπεσαν θύματα βίαιων επιθέσεων. Ο ίδιος, όπως και μέλη φιλανθρωπικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, εξακολουθεί να στέκεται στο πλευρό των αναξιοπαθούντων ξενόφερτων. «Δεν έχουν καν κουβέρτες να ζεσταθούν αυτές τις ημέρες, εμείς προσπαθήσαμε να τους βοηθήσουμε προσφέροντάς τους, με τη βοήθεια της ΜΚΟ “Αλληλεγγύη”, τρόφιμα, ρούχα, κλινοσκεπάσματα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Εκείνο που με συγκίνησε ιδιαίτερα ήταν ο ενθουσιασμός τους όταν τους πήγαμε μέσα στις εορτές παιχνίδια για τα παιδιά, για τα παιδιά που έβλεπαν έως τώρα παχνίδια στα χέρια μόνο άλλων παιδιών. Τα μάτια τους έλαμπαν από χαρά, τα συναισθήματα που μας χάρισαν δεν περιγράφονται».


Το παραπανω κειμενο αποτελει αποσπασμα δημοσιευματος απο την Καθημερινη στις 18/1/ο9
Ολο το κειμενο εδω

Μοντερνες φυλακες

Περπατω αναμεσα σε παρκαρισμενα αυτοκινητα και υπολλειματα πεζοδρομιων. Που και που συναντω και καμια λυποφυλλη νερατζια να μου κλεινει το δρομο.
Στεκομαι μπροστα απο τη βιτρινα ενος παιχνιδαδικου και αναβω ενα τσιγαρο την ιδια στιγμη μια χοντρη σταλα νερου με κανει να θυμηθω τα πλαγια βηματα που καναμε στα πεζικα οταν ειχαμε καταταγει.
Κοιταω να επιβεβαιωθω πως προκειται για κλιματιστικο απο καποιο διαμερισμα και τοτε το τσιγαρο εισπρατει τη δευτερη χοντρη σταγονα. Το πεταω και κοιτω καθ'υψος την πολυκατοικια. Στον δευτερο στεκεται ενας παπους. Δειχνει να ψαχνει κατι, μαλλον τον οριζοντα. Απεναντι μια μανα με τη σκουπα ανα χειρας τραβαει ενα πιτσιρικι το οποιο γκρινιαζει, μεσα στο διαμερισμα.
Στο ισογειο του κτηριου βρισκεται ενα καφενειο. Καμια 20αρια μεσηλικες και ηλικιωμενοι ανδρες παιζουν χαρτια, ταβλι και βλεπουν τηλεοραση. Για αλλη μια φορα μου ερχονται εικονες απο τη θητεια μου στο στρατο...ΚΨΜ, θαλαμοι και αναμεσα τους λογης λογης χαραχτηρες να κινουνται σιωπηλα. Ενας τυπος γυρω στα 50 κουστουμαρισμενος και κρατωντας ενα χαρτοφυλακα με προσπερναει και βγαζοντας τα κλειδια του στεκεται στην προθηκη της πολυκατοικιας και με κοιταει. Απαντω στο βλεμα, ανοιγει την πορτα και μπαινει μεσα βιαστικα. Τσεκαρω τα μουτρα μου στη τζαμαρια, μαλλον θελω ξυρισμα.
Προχωρω προς το παρκο στο βαθος. Μια γυναικα με ρωταει για ενα δρομο. Της δειχνω προς τα που να παει και τις λεω να ξαναρωτησει. Τουλαχιστον εδω σου χαμογελαει και καποια γυναικα. Αρα ειναι καλυτερα απο το στρατο.

Η ζεστη ειναι αποπνυχτικη σημερα, μινι καυσωνας ειπαν. Δηλαδη ο κανονικος πως ειναι; Ενα παπι με σακατεμενη εξατμιση ξεσηκωνει τα περιστερια του παρκου. Ηταν αναγκη να ρθουν προς τα πανω μου; Κολοζωα...ιπταμενα ποντικια. Διασχιζω το παρκο, αριστερα και δεξια του πεζοδρομου παγκακια με γερους που και που καποια κυρια απο την Αν. Ευρωπη συνοδευει ενα παπου ή μια γιαγια. Στην εξοδο του παρκου μια παρεα κοιλαραδων με λιγδιασμενα μαλια και ελαφρα ξεχασμενο νυχακι στο μικρο δακτυλο τσεκαρει τους περαστικους. Παντα μου αρεσε να περναω αναμεσα απο τετοιες παρεες. Δε γνωριζω αν αυτο θα το ονομαζε ενας "επαγγελματιας"συμπλεγμα αλλα παντα ηθελα να διασπω εστω και με το βηματισμο μου αυτες τις συμμοριες. Τι το θελα ομως. Μεσα σε δυο δευτερα φτανει στα αυτια μου μια εξελληνισμενη προφορα.
-Καλησπερα θα μπορουσαμε να δουμε καποια ταυτοτητα; Μια χαρα σκεπτομαι ειναι ευγενικοι τουλαχιστον. Ψαχνω στην τσαντα μου, ψαχνω στις τσεπες. Τζιφος, θα βολοδερνει σε κανα τραπεζι η πανω στο ψυγειο.
-Εεε...την εχω ξεχασει.
-Τωρα εγω αν σε παω μεσα θα ειμαι ο κωλομπατσος;
-Τι να σας πω...Μα τι του λεω ο μαλακας.
-Τελοσπαντων δε γινεται να κυκλοφορουμε χωρις ταυτοτητα.
-Εχεται δικιο. Χαμογελαω.
-Την αλλη φορα με ταυτοτητα νεαρε.
-Βεβαιως.

Φτανω απεναντι στη σταση και περνω το λεωφορειο. Νυσταζω τρελα και εχω την εντυπωση πως βρομοκοπαω ιδρωτα. Κοιταω την κινηση απο μεσα, αυτο με ξυπναει παντα. Κατεβαινω, ξαναστηριζω για 20η φορα την τσαντα στον ωμο μου και περπατω γρηγορα. Αριστερα μου προσπερνω μια νεοδμητη πολυκατοικια. Εκει βρισκοταν ενα εριπωμενο σπιτι με κορομηλιες στην αυλη του. Οταν ειμασταν πιτσιρικια μπουκαραμε συνεχεια εκει μεσα. Φυσοκαλαμα, νερατζοπολεμο και πολυ κορομηλο, τα ειχαμε τσακισει. Ωραια ειναι η καινουργια πολυκατοικια παντως, οροφοδιαμερισματα...μια χαρα. Αυτα ειναι σπιτια σκεπτομαι και στο καπακι μου ερχονται τα λογια του πατερα μου τοτε που στα 12-13, δε θυμαμαι ακριβως, του ειχα πει κοιτωντας μια πολυκατοικια. Ωραια δεν ειναι αυτη; Για να ερθουν τα λογια του και να τη γκεμισουν. Τι ωραια; Οι πολυκατοικιες ρε ειναι μοντερνες φυλακες.
Μπαινω στο δωματιο μου, ακουμπω τη τσαντα και βγαινω στο μπαλκονι. Κοιτω κατω, απεναντι και στον ουρανο. Πουθενα ο οριζοντας...

Οι συγχρονες ολιγαρχιες

Σταματηστε αυτο το βλακωδες επιχειρημα περι κυβερνητικης σταθεροτητας. Η δημοκρατια την οποια επικαλειστε προκειμενου να δικαιολογησετε τα αισχη σας καθε φορα, αντλει τη δυναμη της απο την πολυφωνια. Και οπως συχνα λετε στη δημοκρατια δεν υπαρχουν αδιεξοδα. Οποτε γιατι καιγεστε τοσο προκειμενου να υπαρχουν μονοκοματικες κυβερνησεις;

Πειτε το ξεκαθαρα πως θελετε μοναρχια ή δικτακτορια.


Ενα πολυ ενδιαφερον βιντεο το οποιο δειχνει πως κυβερνωνται τα καθεστωτα του "δυτικου" κοσμου των οποιων οι υπηκοοι αρεσκονται στο να τα αποκαλουν "δημοκρατιες".

Μα πως; Μα τι;

Το κειμενο που ακολουθει αναρτηθηκε στο naftilos απο τον ANemos

Τη δολοφονική απόπειρα κατά του αστυνομικού από «κουκουλοφόρους προβοκάτορες της Δημοκρατίας» -όπως χαρακτηριστικά είπε- καταδίκασε ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης, σε δηλώσεις μετά την επίσκεψή του στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο τραυματισμένος αστυνομικός.

«Στη Δημοκρατία ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει», δήλωσε ο κ. Κακλαμάνης επαναλαμβάνοντας τα λόγια από το πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του.

«Κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα και όλοι οι θεσμοθετημένοι φορείς οφείλουν να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να επαναπροσδιορίσουν τις απόψεις τους», κατέληξε στις δηλώσεις του ο δήμαρχος Αθηναίων.

Τα παραπάνω οξυδερκέστατα δήλωσε σήμερα το μεσημέρι ο δήμαρχος της Αθήνας Ν. Κακλαμάνης.

Οτι εκείνοι που πυροβόλησαν τους αστυνομικούς είναι "κουκουλοφόροι" και "προβοκάτορες". Που πάει να πει κάποια από τους νέους που ξεσηκώθηκαν τον Δεκέμβριο. Οι οποίοι νέοι είναι και προβοκάτορες της Δημοκρατίας.

Σίγουρα επίσης, κατά τον Ν. Κακλαμάνη και άλλους οξυδερκέστατους πολιτικούς και πολίτες, είναι αυτοί των οποίων τα αυτιά χάιδευε ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό το λόγο προτρέπει άλλωστε και «κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα (ΣΗΜ: Δηλαδή το ΣΥΡΙΖΑ) και όλοι οι θεσμοθετημένοι φορείς οφείλουν να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να επαναπροσδιορίσουν τις απόψεις τους».

Φαντάζομαι πως αν ήξερε οτι πρόκειται για το "Επαναστατικό Δεν Ξέρω Γω Τι" αφήνοντας μάλιστα και κάλυκες-σφραγίδες αναγνώρισης από το κουμπούρι τους, δεν θα έκανε παρόμοια δήλωση. Διότι, φαντάζομαι, δεν εννοεί πως ο "Επαναστατικός Δεν Ξέρω Γω Τι" θα μας ρωτήσει για το αν θα κάνει "ο,τι θέλει, στη Δημοκρατία μας". Ούτε οτι χρειάζεται κάποιος να επαναπροσδιορίσει τη θέση τους για τους κουμπουροφόρους! Διότι δεν έχει υπάρξει ποτέ κυβέρνηση, κόμμα ή θεσμοθετημένος φορέας που να τους επιδοκιμάζει...

'Η μήπως και πάλι θα την έκανε;

Αυτά είναι τα χάλια μας!

Με τέτοια λαμπρά μυαλά έχουμε μπλέξει και θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα!

---

---

Υπάρχει ένα εργαλείο σκέψης που ο ονομάζεται Διαλεκτική.
Αν και ελληνικής επινόησης -πρώτος λένε το χρησιμοποίησε ο Ζήνων ο Ελεάτης, γύρω στο 450 π.Χ. και αργότερα ο Πλάτων- είναι παντελώς άγνωστο στη "σύγχρονη" Ελλάδα.
Σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης αυτού του εργαλείου ΟΛΑ τα πράγμα μπορούν να αναπαρασταθούν με το σχήμα ΘΕΣΗ-ΑΝΤΙΘΕΣΗ-ΣΥΝΘΕΣΗ.
Κι αφού ΟΟΟΟΛΑ τα πράγματα μπορούν να αναπαρασταθούν με αυτό το σχήμα ΟΟΟΟΛΑ τα πράγματα μπορούν επίσης και να εξηγηθούν.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει οτι για όσους χρησιμοποιούν αυτό το εργαλείο ΔΕΝ υπάρχουν "τυχαία" γεγονότα. Δεν υπάρχει καν η έννοια της Τύχης (άρα και του "Θεού"). Κι αφού δεν υπάρχει η έννοια της Τύχης, ΔΕΝ υπάρχουν αντιφάσεις.
Η αντίφαση είναι γέννημα και θρέμμα της αγραμματοσύνης, της άγνοιας, της ηλιθιότητας και φυσικά όλων όσων δεν έχουν ιδέα τι είναι η Διαλεκτική. Ολων των "σύγχρονων" Ελλήνων για παράδειγμα, οι οποίο προσπαθούν την κάθε στιγμή να ανακαλύψουν τον τροχό και να εξηγήσουν τα εξηγημένα.
Σκάνδαλο Βατοπεδίου: "Ωωωωω! Σκάνδαλο Βατοπεδίου;;;; Μα πως; Μα τι;"
Εμπλοκή υπουργών στο Σκάνδαλο Βατοπεδίου: "Εμπλοκή υπουργών στο Σκάνδαλο Βατοπεδίου;;;; Μα πως; Μα τι;"
Σκάνδαλο SIEMENS: "Ωωωωω! Σκάνδαλο SIEMENS;;;; Μα πως; Μα τι;"
Εμπλοκή και των δύο μεγάλων κομμάτων στο Σκάνδαλο SIEMENS: "Ωωωωω! Εμπλοκή και των δύο μεγάλων κομμάτων στο Σκάνδαλο SIEMENS;;;; Μα πως; Μα τι;"
Υποκλοπές. Απαγωγές. Ζαχόπουλοι. Κι άλλα σκάνδαλα...: "Ωωωωωωωωωω! Μα πως; Μα τι;"
Κι ύστερα η δολοφονία ενός παιδιού από αστυνομικό!
"Ωωωωω! Δολοφονία ενός παιδιού από αστυνομικό;;;; Μα πως; Μα τι;"
Πρωτόφαντα πράγματα.
Δεν τα έχουμε ξαναδεί!
Ουάαααααααου!
Μα πως;
Μα τι;
Ανεξήγητα πράγματα! Ανεξήγητα φαινόμενα! Ανεξήγητα μυστήρια!
Σαν κι εκείνα τα περιοδικά της περασμένης δεκαετίας που γαλούχησαν στρατιές κρετίνων. Εκείνες οι ιλουστρασιόν φυλλάδες που ανακάτευαν μύθους, θρύλους, θεωρίες συνομωσίας, σύμβολα, εξωγήινους, παπαδοκηρύγματα, προφητείες, νεοναζιστικές ιδέες, αστρομαντείες και αυγομαντείες, όλα σε έναν πηχτό πολτό επικίνδυνης ανοησίας.

Μήπως ο Χουντίνι ήταν εξωγήινος;

Βρε μπας και ο Χίτλερ ζει στην Κοίλη Γη;

Μήπως τα παιδιά του Ζεβεδαίου είχαν πατέρα τον Βαάλ από την Ανδρομέδα;

Στα πόσα λεπτά γίνεται σφιχτό το αυγό δεν ήξεραν αλλά από «ανεξήγητα» φαινόμενα; Εξπερτς!!!

Και μαζί τους όλοι εμείς. Μέσα από οικογένειες σμπαράλια, μέσα από την τηλεοπτική αποβλάκωση και την Παιδεία ρημαδιό!

Ουάαααααααου!
Μα πως;
Μα τι;

Και μετά τη δολοφονία του Αλέξη βγήκαν οι κουκουλοφόροι κι έγινε η Αθήνα κάρβουνο!

Κι έπεσε κι ο τζίρος των μαγαζιών!

Ουάααααααααου!

Ο,τι να ‘ναι! Όπως να ‘ναι!

Μια χαρά! Σ’ αυτό πατάνε! «Τώρα θα τους τα εξηγήσουμε όλα εμείς!»

Και να οι πυροβολισμοί στο Περιστέρι…

Και να οι πυροβολισμοί στην κλούβα των ΜΑΤ…

Και να η «χρυσή» εφεδρεία του συστήματος: οι «επαναστατικές» οργανώσεις!

Οι κουμπουροφόροι «σύντροφοι». Να πυροβολούν αστυνομικούς!

ΤΑΜΑΜ!

Για να εκπληρωθεί για μια ακόμη φορά το ρηθέν: «Οποιος δεν είναι μαζί μας, είναι με τους τρομοκράτες!»

Και δεν το βλέπει κανείς. Δεν το αντιλαμβάνεται κανείς.

Πως όλα αυτά είναι ρόλοι που έχουν παιχτεί και ξαναπαιχτεί χιλιάδες χιλιάδων φορές από την εποχή του Ζήνωνα του Ελεάτη.

Διότι είμαι 1000% σίγουρος ότι κανείς δεν έμαθε ποτέ ποιος ήταν αυτός ο γ………ς ο Ζήνων ο Ελεάτης. Πόσο μάλλον να ξέρει ποιος ήταν ο Κάντ και ο Χέγκελ. Αυτοί που πήραν το εργαλείο της Διαλεκτικής και το εξέλιξαν για να μας το παραδώσουν.

Ετσι, απόψε θα μας τα εξηγήσει όλα ο Σόμπολος, ο Καψής, ο Πρετεντέρης, ο Παυλόπουλος και άλλοι «σύγχρονοι» σοφοί!

Ισως μας βοηθήσει λίγο και ο Κουφοντίνας!

Κι ότι δεν καταλάβουμε;

Μην ανησυχείτε! Θα μας το πουν στο «Κους-Κους»!

Δηλαδή, θα πει κάποιος, και ΤΙ θα βρίσκαμε χρησιμοποιώντας τη Διαλεκτική;

Πως αυτό που ψάχνουμε είναι απολύτως εξηγήσιμο.

Τυχαία πράγματα δεν υπάρχουν. Ούτε και αντιφάσεις. Φυσικά ούτε και Θεός! (Χωρίς αυτό το τελευταίο να μας εμποδίζει από το να γκρεμοτσακιστούμε στην Κόλαση!)

Αρα…

Ούτε το παιδί δολοφονήθηκε τυχαία!

Ούτε τα καλάζνικοφ βγήκαν από τα μπαούλα!

Ούτε η επίθεση στους αστυνομικούς έγινε στα κουτουρού!

Όλα έχουν και σειρά και σχέδιο ΚΑΙ εξήγηση. Απλή! Απλούστατη!

Οι συγχρονοι σκλαβοι θα δουλευουν και την Κυριακη.

Μια χωρα της οποιας η οικονομια στηριζεται στις ατομικες επιχειρησεις για ολοκληρες γενεες παρακολουθει τις μεγαλες αλυσιδες υπερκαταστηματων να καταβροχθιζουν το μεριδιο της απο την αγορα εδω και 15 χρονια. Καποιοι καταφευγουν στην "αγκαλια" καποιας μεγαλης φιρμας προκειμενου να τυχουν αναγνωρισης απο τους καταναλωτες που βομβαρδιζονται απο διαφημισεις και τασεις καθημερινα. Ετσι αυτος που στα τελη της 10ετιας του '90 δημιουργησε ενα καταστημα με κινητα προτιμα να του φορεσει μια πινακιδα εταιρειας κιν. τηλεφωνιας. Η καφετερια - αναψηκτηριο της πλατειας αντιστοιχα μια ταμπελα καποιας γνωστης αλυσιδας ταχυφαγιου. Το καταστημα οπτικων, το καθαρηστηριο (ακομα και αυτο πια), μεχρι και για τα ψιλικατζιδικα βρεθηκε πατεντα.
Καποτε αργα και πλεον με φρενηρη ρυθμο, η μια μετα την αλλη οι επιχειρησεις που εθρεψαν και ανδρωσαν γενιες περνουν στον ελεγχο νομικων προσωπων τα οποια ελεγχονται απο ενα δυο ή και 10 ατομα τα οποια δε γνωριζουν ουτε οι συνεργαζομενοι μαζι τους μικροεπιχειρηματιες. Νομικα προσωπα των οποιων τα εσοδα διανεμονται συμφωνα με την κριση αορατων επιχειρηματιων σε αλλα νομικα προσωπα τα οποια ειναι σε θεση να διαμορφωσουν την αντιληψη του λαου για το πως πρεπει να ντυνεται να μιλαει να φερεται να ψηφιζει...
Πολλοι απο τους επιχειρηματιες που καταφευγουν στη σκεπη μιας εταιρειας δεν τα καταφερνουν ουτε εκει καθως η πλειοψηφια των μετοχων απαιτει στοχους καθε μηνα. Στοχους που πολλες φορες δε μπορει να πετυχει ο καποτε ιδιοκτητης (ακομα νομιζει πως ειναι..) οποτε προκειμενου να βαλει λουκετο πουλαει την κλειδαρια στη μαμα εταιρεια και ψαχνει να δει στα 47 του χρονια τι δεν πηγε καλα και τι μπορει να κανει.
Αλλοι παλι δεν εχουν τη δυνατοτητα να προστρεξουν σε μια εταιρεια γιατι το προιον τους ειτε χαραχτηριζεται απο προσωπικο μερακι (τεχνιτες, μικροβιοτεχνες) ειτε δεν εχει λογο μια εταιρεια να τους υιοθετησει καθως πηρε το μαγαζι στην παραπανω γωνια.
Μια αλλη κατηγορια επιχειρηματιων πιστευει πως εαν μετακινησει το καταστημα της σε ενα μεγαλο εμπορικο κεντρο θα βγει κερδισμενη καθως ολο το κοπαδι πηγαινει εκει γιατι το ειπε η τελεοραση. Αυτο που δε σκεπτονται ειναι πως το εμπορικο κεντρο ανηκει που αλλου; Σε ενα νομικο προσωπο με αορατη πολλες φορες διοικηση η οποια αυτη τη στιγμη μπορει να βρισκεται στη Βασιλεια της Ελβετιας και εδω να γνωριζουμε μονο τον προεδρο του ΔΣ, εναν καλοπληρωμενο υπαλληλο δηλαδη. Αυτο το εμπορικο κεντρο αποτελει περιουσιακο στοιχειο καποιου. Ειναι σα να λεμε πως η οδος Ερμου ανηκει σε καποιον, ο οποιος παρεχει το χωρο και τις συνθηκες προκειμενου να δραστηριοποιηθουν καποιοι εντος των οριων της. Οι δραστηριοτητες ομως αυτων ανηκουν στον παροχο...Εαν σε 2-3 χρονια ακουσεται πως η Ερμου πωλειται μην απορισετε. Θα εχει γινει ηδη στο εξωτερικο και θα εχουν φροντισει μεσω δημοσκοπισεων αρθρων και καναλιων να μας πεισουν για την αναγκαιοτητα του μετρου. Εμεις θα το ζητησουμε...
Τρεχουν πανικοβλητοι να ξεφυγουν απο τα εξοδα τους που συνεχως μεγαλωνουν με πρωτο και καλυτερο νταβατζη το κρατος. Το κρατος για το οποιο η γνωμη μας καθοριζεται απο τα κεφαλαια που λεγαμε παραπανω απο διαφημισεις δημοσκοπησεις και χρηματοδοτησεις κομματων.
Οσο λοιπον τα εξοδα αυξανονται μικραινουν τα εισοδηματα. Οσο το εισοδημα του μπακαλη μικραινει τοσο μειωνεται και το εισοδημα του ψιλικατζη και παει λεγοντας.
Και καθε φορα φτανουμε στο σημειο να απαιτουμε πραγματα που παλαιοτερα μας φαινονταν αδυνατα. Οπως το ελευθερο ωραριο για παραδειγμα. Ομως ποιοι ωφελουνται απο αυτο; Αυτοι που τα βγαζουν ισα ισα ή αυτοι που τραβανε ολα τα προβατα στο μαντρι τους;
Τα βλεπουμε και συνεχιζουμε, ζηταμε ελαστικες εργασιακες συνθηκες για τους εργαζομενους. Οχι γιατι δε μας νοιαζει πως θα ζησουν αλλα γιατι δεν εχουμε να τους πληρωσουμε. Εαν δεν πληρωθουν απο την μπουτικ πως θα αγοραζουν απο τον μπακαλη, ή πως θα δημιουργησουν μια επιχειρηση οι ιδιοι, πως θα σπουδασουν τα παιδια τους ωστε να αναπτυξουν κριση (συγνωμη ξεχασα ειναι δωρεαν η παιδεια, οπως και η υγεια);
Και ερχομαστε στο σημερα, ζητουν λεει οι καταστηματαρχες να δουλεψουν και την Κυριακη... αυτη...μονο αυτη, λογο των επεισοδιων (εξεγερση το λενε αυτο αλλα αφου σας αρεσει επεισοδεια ας το λεμε ετσι). Βεβαια το ζητανε στου Ζωγαρφου λεει , στη Καισαριανη, καπου ακουσα για Χαλκιδα (μπορει να κανω λαθος συγχωρεστε με). Που ειναι αυτα στην Ερμου; Στην Ακαδημιας; Στην Αλεξανδρας; Στη Πανεπητημιου;
Τελοσπαντων οι εμπορικοι συλλογοι το ζητανε τους κατανοω οι υποχρεωσεις τρεχουν και αυτοι δεν εισπρατουν. Ομως ποιος θα οφεληθει απο αυτο το μετρο; Η μπουτικ της κυρα Λετας; Που θα πρεπει να απασχολησει παραπανω προσωπικο και με αυξηση 75% για τις Κυριακες ή το ισπανικων συμφεροντων (και καλα) πολυκαταστημα ρουχων;

Παρτε το χαμπαρι πως σας εχουν στριμωξει στη γωνια και οι μονες σας επιλογες ειναι διαλεξεται το ειδος του μαστιγιου. Εαν φοβηθηκατε μια φορα για τις τζαμαριες και την αναδουλεια των ημερων. Σκεφτητε για λιγο που θα βρισκεστε σε 2 χρονια. Εαν η εννοια σας ειναι να επιβιωσετε για δυο ακομα χρονια. Η εννοια των παιδων σας ειναι να ζησουν ως ΑΝΘΡΩΠΟΙ.