Τον 20ο αιωνα δυο ηταν οι κυριαρχες ιδεολογιες μεσω των οποιων οι ελαχιστοτατοι επιβαλονταν στους πολλους (σχεδον στο συνολο). Ο καπιταλισμος και ο κομμουνισμος. Ανεξαρτητα απο το τι επαγγελονται οι θεωρητικοι των δυο οικονομικων συστηματων (πολιτευματα δεν ειναι σιγουρα) η εφαρμογη τους απεδειξε πως μονο σκοπο ειχαν την υποδουλωση των ανθρωπων.
Στο μεν καπιταλισμο, κυριαρχουσε ο νομος της ελευθερης αγορας. Η λογικη της οποιας λεει πως εαν δωσεις κινητρα για πλουτισμο στον καθενα θα ειναι σε θεση να προσφερει, παραγοντας προιοντα και υπηρεσιες. Επιπλεον η ζητηση για προιοντα και υπηρεσιες εκ των πραγματων συνεχως αυξανεται οποτε και η παραγωγη αυξανετα αρα και ο πλουτος αλλα και οι ιδεες για νεες τεχνολογιες και προιοντα αυξανονται επισης. Κατα συνεπεια οποτε η κοινωνια εχει ελλειμα απο κατι καποιος θα βρισκεται να προσφερει τη λυση επειδη μεσω αυτης θα βγαλει χρηματα και ετσι ολοι θα ειμαστε ικανοποιημενοι στο τελος. Καλο ακουγεται...Ειναι ομως;
Οποιος εχει παιξει monopoly ξερει πως δεν ειναι ετσι.
Στην αρχη ολοι εχουν τα ιδια και ολοι ελπιζουν. Ελπιζουν σε τι ομως; Ελπιζουν πως θα οδηγησουν τους υπολοιπους στην εξαφανιση. Γιατι μονο ετσι κερδιζεις στη monopoly.
Τη στιγμη που θα ξεφυγει καποιος και ενω ειχε πανω κατω τα ιδια με τους υπολοιπους ξαφνικα οχι μονο εχει περισσοτερα απο τους συμπαικτες του αλλα επιπλεον αυτοι ειναι αναγκασμενοι να τον τροφοδοτησουν με περισσοτερο χρημα. Ετσι αυτος γινεται ακομα ποιο ισχυρος και επιπλεον αυξανονται οι πιθανοτητες ωστε οι συμπαικτες του να πεσουν πανω στα σπιτια, τα ξενοδοχεια και τα αεροδρομια του. Απο ενα σημειο και περα οι παικτες παριες ελπιζουν να περασουν απο την αφετηρια μπας και παρουν το ΕΚΑΣ, τη συνταξη, το μισθο ή ευελπιστουν σε μια καρτα εντολης ή αποφασης (λαχειο, απαλοτριωση γης για αεροδρομιο, πετρελαιο στο χωραφι τους, ενα καλο γαμο για τη κορη τους...) που θα τους κρατησει ζωντανους και σε καποιες σπανιες περιπτωσεις θα ανατρεψει τα παντα. Καποιοι αλλοι παλι προσπαθουν να κλεψουν και ισως ετσι καταφερουν να ανατρεψουν την ανισορροπια προκειμενου στο τελος να φερουν τη δικη τους. Οπως και να 'χει ομως στο τελος ενας τα καταφερνει οι υπολοιποι πανε στον πατο.
Στον καπιταλισμο οι πλυθησμοι εχουν τη δυνατοτητα να εργαστουν ελευθερα οπου επιθυμουν, να χρησιμοποιησουν την περιουσια τους οπως τους κανει κεφι, να μετακινηθουν και να ζησουν οπου θελουν και τελος να εκφρασουν ελευθερα τις αποψεις τους. Βεβαια αυτα σε καμια περιπτωση δεν ισχυσαν ποτε απολυτα στην οποια καπιταλιστικη κοινωνια. Καθως καποιοι εχουν ξεχωρισει απο τους υπολοιπους. Αναμεσα δε στους υπολοιπους ειναι και ο δικαστης που δε βγαζει τοσα ωστε να γινει σαν αυτον που εχει ξεχωρισει. Ειναι και ο βουλευτης που προκειμενου να γινει γνωστος πρεπει να εισακουστει μεσω των ΜΜΕ που τα ελεγχει ποιος;
Μα ποιος αλλος περα απο τον Mr. Monopoly.
Αυτος ειναι ο καπιταλισμος μια οδος προς το μονοπωλιο μια οδος δηλαδη προς τον αυταρχισμο της μονοκρατοριας.
Κομμουνισμος. Εδω τα πραγματα ειναι πιο απλα. Στον κομμουνισμο ισχυει υποτιθεται η λογικη της κοινοκτημοσυνης. Ολα ανηκουν σε ολους καθως ολα ανηκουν στο κρατος. Οπου κρατος ειναι το συνολο του πληθυσμου. Εδω δε χρειαζονται παιχνιδια και ανταγωνισμοι οπως στη monopoly. Ο λογος; Πολυ απλα ο μοναρχης υπαρχει εξ'αρχης. Ενα πολιτικ μπιρο και απο κατω η εργατικη ταξη. Αυτα...
Η πυραμιδα στο κομμουνισμο ειναι ξεκαθαρη εξ αρχης. Εισαι εναντια στο συστημα; Θα μπεις στο ψυχιατρειο (οχι φυλακη). Ψυχιατρειο, καθως το δογμα και το "αλαθητο" του κομματος μονο ενας τρελος μπορει να τα αμφισβητησει. Πως εκαιγε ο παπας στο Μεσαιωνα; Ετσι ακριβως ειναι και τα κελια του ψυχιατρειου.
Βεβαια ο καθενας εχει το σπιτι του, το αυτοκινητο του, ενα αξιοπρεπες εισοδημα χρονο για διαβασμα, καποιο μουσικο οργανο κλπ. Οτι δηλαδη χρειαζεται ενας μικροαστος. Εισαι μεσα στο κουτακι σου, σου λενε τι να κανεις, δεν αντιδρας και ολα καλα. Τωρα βεβαια εαν εξαφανιστει η κορη σου ή η γυναικα σου και βρεθει στο εξοχικο ενος μελους του κομματος χωρις τη θεληση της, δεν εγινε δα και τιποτα. Εαν επισης παρεις μερος σε καποιο πειραμα βιοχημικου πολεμου χωρις να το γνωριζεις τι να κανουμε το κοινο καλο αυτο επιτασει.
Βεβαια τα παραπανω λιγο πολυ υπαρχουν και στις καπιταλιστικες κοινωνιες. Η διαφορα ειναι πως ο μικροαστισμος ειναι ονειρο ζωης οταν καποιος δεν εχει ουτε να φαει στο χωριο του. Οποτε οταν πλεον εχει καταφερει να ζησει σαν τη διαφημηση που εβλεπε στην τηλεοραση ειναι πολυ κουρασμενος και κυριως πολυ χρεωμενος στις τραπεζες για να αντιδρασει. Και τοτε καταληγει στα φαρμακα και τρελαινεται κανονικα. Οποτε παλι ψυχιατρειο...
Καπως ετσι κυλησε ο 20ος αιωνας. Με τους πληθυσμους των δυο πλευρων να φανταζονται πως θα ηταν η ζωη περα απο τα συνορα. Οταν πια ενωθηκαν στις αρχες του '90. Οι μεν απο δω καταλαβαν τι παραμυθι ετρωγαν τοσα χρονια, οι δε εξ ανατολων ειδαν πως ειναι να εισαι σκλαβος στον κοσμο των ταινιων του Hollywood.
Και αφου ο καπιταλισμος εφτασε σε ολες τις εσχατιες της υδρογειου εκ των πραγματων αρχισε να τριζει συθεμελα. Ο λογος πολυ απλος. Ο πλουτος συγκεντρωθηκε σε ελαχιστους "παικτες" και οι υπολοιποι δεν μπορουν να ειναι παραγωγικοι καθως δεν εχουν κινητρα και δε βλεπουν φως στην ακρη του τουνελ. Οι τελευταιες αποπειρες των κυβερνησεων να "ριξουν" χρημα στην αγορα (ψευτικο δηλαδη αλλα αυτο ειναι ενα αλλο κεφαλαιο) δεν απεδωσαν και ουτε προκειται να αποδωσουν τιποτα.
Οποτε ηρθε η ωρα για κατι αλλο. Δεν ειναι ακριβως καινουργιο. Θα εχει λιγο απο το κιτς του καπιταλισμου και την "κοινοκτημοσυνη" του κομμουνισμου.
Το "Νεο συστημα" θα υποσχεται τροφη και στεγη για ολους. Θα περασει ως επανιδρυση του καπιταλισμου ή ως ενας καπιταλισμος με σοσιαλιστικα στοιχεια. Θα μας πουνε τελοσπαντων διαφορες μπουρδολογιες. Ετσι ωστε να το ζητησουμε εμεις οι ιδιοι. Αυτοι που θα το φερουν ομως δε διαφερουν σε τιποτα απο αυτους που κυριαρχησαν σε ανατολη και δυση πανω στους λαους δινοντας τους απατηλες ελπιδες για νεες εποχες και νεες ταξεις πραγματων.
